In collaboration with Payame Noor University and Iranian Health Psychology

Document Type : research

Authors

1 Founder of Toronto Family Counseling services

2 Ph.D., Young Research and Elite Club, Science and research Branch, Islamic Azad University, Tehran,Iran.

3 Department of Psychology, Payame Noor University (PNU), Tehran, Iran

4 MA in Positive Islamic psychology,Isfahan Univercity of Quran and Etrat Studies

5 literature and foreign languages, humanity faculty, Payame Noor University

Abstract

Objective: Spiritual therapy is recognized as an effective treatment for most psychological problems. The aim of this study was to investigate the effectiveness of group spiritual therapy on resilience and coping styles of families of addicts who are quitting drugs.
Method: The reasech method was quasi-experimental with a pre-test-post-test and a control group design. The statistical population included all families of addicts who were quitting in a camp in Shahrekord city for a period of 3 months in 2020. The statistical sample consisted of 30 families of these addicts who were selected through the purposeful sampling method and randomly assigned into experimental and control groups. The instruments used in this study were the Connor and Davidson Resilience Scale, and the Moss and Billings Coping Styles Questionnaire. Spiritual group therapy was held in 11 sessions of 90 minutes for a month and a half for the experimental group. The collected data were analyzed by covariance analysis using SPSS-21 software.
Results: The results showed that group spiritual therapy increased resilience (p≤0.001) and using problem-focused coping style (p≤0.001), and decreased using emotion-focused coping style (p≤0.001) in the family of addicts quitting drugs in the experimental group.
Conclusion: The results indicated that spiritual group therapy can explain the high rate of change related to resilience and coping styles of families of addicts seeking treatment.

Keywords

Article Title [فارسی]

اثر بخشی معنویت درمانی گروهی بر تاب آوری و سبک های مقابله ای خانواده های معتادان درحال ترک

Authors [فارسی]

  • مهشید عباسی 1
  • مرضیه پهلوان 2
  • مریم علی اکبرى 3
  • مائده آقاسی 4
  • منیرسادات حسینی 5

1 Founder of Toronto Family Counseling services

2 دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج

3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ،گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور تهران

4 کارشناسی ارشد روانشناسی ،دانشگاه معارف قران و عترت ،اصفهان،ایران

Abstract [فارسی]

هدف: امروزه معنویت درمانی بعنوان درمانی موثر در اغلب مشکلات روانشناختی شناخته شده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی معنویت درمانی گروهی بر میزان تاب آوری و سبک های مقابله ای خانواده های معتادان درحال ترک می باشد. روش: روش انجام این پژوهش، نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه خانواده های معتادان درحال ترک بستری در کمپ شهرستان شهرکرد بودند. نمونه آماری شامل 30 نفر از خانواده های معتادان در حال ترک بودند که به شیوه هدفمند از میان جامعه آماری انتخاب و به صورت تصادفی درگروه های آزمایش و کنترل قرارگرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارت بودند از مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون، و پرسش نامه سبک های مقابله ای موس و بیلینگز. معنویت درمانی گروهی طی 11 جلسه 90 دقیقه ای برای گروه آزمایش برگزار شد. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS-21 مورد تحلیل کواریانس قرار گرفت. یافته ها: یافته ها حاکی از آن بود که معنویت درمانی گروهی باعث افزایش تاب آوری (0.001p≤)، افزایش استفاده از سبک مقابله ای مساله مدار (0.001p≤)، وکاهش استفاده از سبک مقابله ای هیجان مدار (0.001p≤)، در خانواده های معتادان درحال ترک در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که معنویت درمانی گروهی می تواند میزان بالایی از تغییرات مربوط به تاب آوری و سبک های مقابله ای خانواده های معتادان درحال ترک را تبیین نماید.

Keywords [فارسی]

  • معنویت درمانی گروهی
  • تاب آوری
  • سبک های مقابله ای
  • خانواده معتادان
  • معتادان درحال ترک