Payame Noor UniversityIranian Journal of Health Psychology2783-26864120210301Correlation beetween Sense of Coherence (SOC) and Quality of Life (QOL) in Cancer Patients: A Systematic Reviewآیا ارتباطی بین حس انسجام (SOC) و کیفیت زندگی (QOL) در بیماران سرطانی وجود دارد؟ یک بررسی منظم.918801910.30473/ijohp.2021.56239.1148ENZibaFarajzadeganProfessor of Community Medicine, Department of Community and Family Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.NedaTavakoli MoghadamAssistant Professor of Community Medicine, Department of Community and Family Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.MahboobehNaderolasliDepartment of Family medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.HosseinAahmadlooPsychologist, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.Mohammad AliBoroumandPhD candidate of Librarianship and Medical Information Science. School of Health Management and Information Science, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.NimaMotamedAssistant Professor, School of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.Journal Article20200817objective: Quality of life (QOL) in cancer patients is more important than being only alive. In all types of cancers, treatments and complications of treatments affect patients’ quality of life directly and indirectly. So finding ways to improve the quality of life in cancer patients is one of the priorities of the health system. One effective way is the improvement of the sense of coherence (SOC) which is one of the components of salthogenic medicine. In this research, we investigated the effect of sense of coherence on quality of life in cancer patients through a systematic review.
Methods and material: As the research method was a systematic review, in our search strategy, we searched some databases, such as PubMed, Scopus, Cochrane, web of science, and Embase. At first, we studied all the articles, and based on their title, we chose some of them. Then based on the inclusion and exclusion criteria of the study, appropriate and related articles were selected. CASP (Critical Appraisal Skills Program) checklist was used to evaluate the articles. Finally, eight articles remained for analysis. Then the results were extracted and synthesized.
Results: In this review, it was found that in most studies there was a strong association between SOC and QOL, but some variables, such as age and stage of cancer, could impress the degree of this association. The differences between the kinds of questions in different questionnaires might be the result of these differences.
Conclusion: Taken together, there is a moderate correlation between SOC and QOL and some other factors can influence both of them, so we should do more research to find the factors that can improve the SOC in cancer patients.مقدمه: کیفیت زندگی (QOL) در بیماران سرطانی بیش از زنده بودن مهم است. در انواع سرطان ها به دلیل بیماری ، دوره درمان و همچنین عارضه درمان ها ، QOL بیماران به طور مستقیم و غیر مستقیم تغییر می کند. بنابراین یافتن راهی برای بهبود کیفیت کیفیت بیماران سرطانی یکی از اولویت های سیستم بهداشتی ما است. یک راه موثر بهبود حس انسجام (SOC) است که یکی از ملفه های پزشکی سالتوژنیک است. در این تحقیق می خواهیم در یک بررسی منظم بدانیم SOC چه تاثیری بر QOL در بیماران سرطانی دارد.<br />روش ها و مواد: هدف ما این بود که یک بررسی منظم انجام دهیم ، بنابراین در استراتژی جستجوی ادبیات خود ، ما در برخی از پایگاه های داده مانند pubmed ، scopus ، cochrane ، وب علم و Embase جستجو کردیم. سپس ما مطالعات مناسب را در زمینه عنوان ، معیارهای ورود و انصراف و علامت آنها در معیارهای برنامه ارزیابی ارزیابی انتقادی (CASP) انتخاب می کنیم. 8 مطالعه برای مطالعه ما باقی مانده است. سپس داده ها را استخراج کرده و نتایج را ترکیب می کنیم.<br />یافته ها: در این بررسی ، در بیشتر مطالعات ارتباط قوی بین SOC و QOL وجود دارد ، اما برخی از عوامل مخدوش کننده مانند سن ، مرحله سرطان ، ... می توانند درجه این ارتباط را افزایش یا کاهش دهند. تفاوت بین انواع سوالات در پرسشنامه های مختلف شاید این تفاوت ها را ایجاد کند.<br />نتیجه گیری: در کنار هم ، یک همبستگی متوسطی بین SOC و QOL وجود دارد و برخی از عوامل دیگر می توانند بر روی هر دو متغیر ما تأثیر بگذارند. SOC می تواند مقطعی را تغییر دهد ، بنابراین ، ما باید تحقیقات بیشتری انجام دهیم تا عواملی را که می تواند SOC را بهبود بخشد ، پیدا کنیم بیماران سرطانیhttps://ijohp.journals.pnu.ac.ir/article_8019_8082e142418442a2b1a7d9ba81c1dcc6.pdfPayame Noor UniversityIranian Journal of Health Psychology2783-26864120210301The Role of Positivism and Intolerance of Uncertainty in the Students’ Fear of Covid-19نقش مثبت گرایی و تحمل ناپذیری عدم قطعیت در ترس از ابتلا به کوید19در بین دانشجویان1928832010.30473/ijohp.2021.59251.1190ENKarimSevariJournal Article20200725Objective: Fear of Covid 19 is one of the topics that human beings experienced in 2019 that threatened the individuals’ physical health and life, increased their stress, and triggers a wide range of psychological problems such as anxiety and depression. In the present study, the role of positivity and intolerance of uncertainty in the fear of developing Covid 19 was investigated.
Method: The study population included all the boy and girl university students studying in psychology, educational sciences, and counseling at Payame Noor University, Khuzestan Province. Among them, 269 students were voluntarily selected through the social network WhatsApp. The study method is correlational. The data were gathered with the assistance of positivism, uncertainty intolerance, and fear of Covid-19 questionnaires. SPSS software was used to analyze the data.
Result: The results of regression analysis indicated that positivism and intolerance of uncertainty are predictors of fear of Covid-19 that account for 16% of the variance of fear of Covid-19 (P<0.05).
Conclusions: The present study indicates that in order to reduce the fear of Covid-19, shifting from the negative attitude to the positive attitude and intolerance of uncertainty to the tolerance of uncertainty is necessary.مقدمه : ترس از ابتلا به کووید 19 یکی از موضوعاتی است که بشر در سال 2019 آن را تجربه نمود بطوریکه سلامت جسمی و زندگی افراد را تهدید، میزان استرس آنها را افزایش و طیف وسیعی از مشکلات روانی مانند اضطراب و افسردگی را تحریک می کند. <br />روش : در تحقیق حاضر نقش مثبت گرایی و تحمل ناپذیری عدم قطعیت در ترس از ابتلا به کوید 19 مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه دانشجویان دختر و پسر رشته های روان شناسی، علوم تربیتی و مشاوره دانشگاه های پیام نور استان خوزستان بودند که 269 نفر از آنان به صورت داوطلبانه و از طریق شبکه اجتماعی واتس آپ انتخاب شدند. روش تحقیق همبستگی است. داده ها با کمک پرسش نامه های مثبت گرایی، تحمل ناپذیری عدم قطعیت و ترس از ابتلا به کوید 19 جمع آوری گردید. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده گردید. <br />نتیجه گیری: تحلیل رگرسیون نشان داد که مثبت گرایی و تحمل ناپذیری عدم قطعیت، از پیش بین کننده های ترس از ابتلا به کووید 19 بشمار می روند و 16 درصد واریانس ترس از ابتلا به کووید 19 را تبیین می کنند. تحقیق حاضر به متولیان امر پیشنهاد می دهد لازمه کاهش افکار ابتلا به کووید 19 تغییر نگرش منفی به نگرش مثبت و تحمل ناپذیری عدم قطعیت به تحمل عدم قطعیت ضروری است.https://ijohp.journals.pnu.ac.ir/article_8320_ea98399f784dc8a6c342c336cc2a85fd.pdfPayame Noor UniversityIranian Journal of Health Psychology2783-26864120210301Comparison of the Effectiveness of Emotion-Focused Therapy and Cognitive-Behavioral Therapy on Coping Strategies and Pain Catastrophizing in Patients with Pain Disorderمقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و درمان شناختی رفتاری بر راهبردهای مقابله با درد و فاجعه سازی درد در بیماران مبتلا به اختلال درد2946834910.30473/ijohp.2021.54241.1107ENFatemehFazeli SaniPhD Student, Department of Health Psychology, Central Tehran
Branch, Islamic Azad University, Tehran, IranMahdiehSalehiAssistant Professor, Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, IranAminRafiepoorAssistant Professor, Department of Psychology, Payame Noor
University, Tehran, IranJavadKhalatbariAssociate Professor, Department of Psychology, Tonekabon Branch,
Islamic Azad University, Rasht, IranJournal Article20200724Objective: The aim of this study was to compare the effectiveness of emotion-focused therapy and cognitivebehavioral therapy on pain coping strategies and pain catastrophizing in patients with pain disorder.<br />Method: The research method was a quasi-experimental with pretest-posttest design and a control group and a twomonth follow-up. The statistical population of the study included all women with psychosomatic problems and pain<br />who referred to Manoushan and Behsa counseling centers in Tehran. The sample size included 60 patients (three groups<br />of 20). The research instruments included the Rosenstileand Keefe (1983) Pain Coping Strategies Questionnaire and<br />the Bishop and Pivik (1995) Pain CatastropheScale. The emotion-focused experimental group received 12 training<br />sessions and the cognitive-behavioral experimental group received 10 sessions training, but the control group did not<br />receive any intervention during the study.<br />Results: The results of mixed variance analysis and Benferroni pairwise comparison test showed that both emotionfocused therapy and cognitive-behavioral therapy have significant impact on the components of pain reinterpretation,<br />pain catastrophizing, behavioral activity, and coping efficiency (P <0.05), but they do not have significant effect on<br />the components of return attention, ignoring pain, prayer and hope, and self-talking (P <0.05). The results also showed<br />that both treatments have significant effect on pain catastrophizing (P<0.05). Also, no significant difference was<br />observed between the two experimental groups (P <0.05).<br />Conclusion: Therefore, the results of the present study show that emotion-focused therapy, like cognitive-behavioral<br />therapy, can be used for patients with pain disorders and improve their cognitive factors.هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجانمدار و درمان شناختی رفتاری بر راهبردهای مقابله با درد و فاجعهسازی درد در بیماران مبتلا به اختلال درد بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مراجعه کنندگان به مرکز مشاوره مانوشان و بهسا شهر تهران با مشکلات و دردهای روان تنی بود. حجم نمونه شامل 60 نفر از این بیماران بود (سه گروه 20 نفری). ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ راهبردهای مقابله با درد روزنشتایل و کیف (1983) و مقیاس فاجعهسازی درد بیشاپ و پیویک (1995) بود. برای گروه آزمایش هیجان مدار 12 جلسه و برای گروه آزمایش شناختی رفتاری 10 جلسه مداخله اجرا شد. ولی گروه کنترل مداخله ای در طول پژوهش دریافت نکرد.نتایج تحلیل واریانس آمیخته و آزمون مقایسه زوجی بنفرونی نشان داد که دو درمان هیجان مدار و درمان شناختی – رفتاری بر مولفه های تفسیر مجدد درد، فاجعه آفرینی درد، فعالیت رفتاری و کارآمدی مقابله اثربخشی معناداری دارند (05/0>P)، ولی بر مولفه های توجه برگردانی، نادیده انگاشتن درد، دعا و امیدواری و گفتگو با خود اثربخشی معناداری ندارند (05/0<P). همچنین نتایج نشان داد که هر دو درمان بر فاجعهسازی درد تاثیر معناداری دارند (05/0>P). همچنین تفاوت معناداری میان دو گروه آزمایش مشاهده نشد(05/0<P). بنابراین نتیجه پژوهش حاضر نشان میدهد که درمان هیجانمدار مانند درمان شناختی رفتاری میتواند برای بیماران با اختلال درد و بهبود عوامل شناختی آن مورد استفاده قرار گیرد.https://ijohp.journals.pnu.ac.ir/article_8349_c144c6cd4581d1da82d7285516dbf6e7.pdfPayame Noor UniversityIranian Journal of Health Psychology2783-26864120210301Evaluation of the effectiveness of motivational interview group therapy on pain self-efficacy and resilience of patients with multiple sclerosisبررسی اثربخشی گروهدرمانی مصاحبه انگیزشی بر خودکارآمدی درد و تابآوری بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس4762835010.30473/ijohp.2021.56195.1147ENRezaAhmadiGeneral Psychology, Islamic Azad University, Shahrekord Branch, Shahrekord, IranShahlaFarahzad BoujeniGeneral Psychology, Islamic Azad University, Shahrekord Branch, Shahrekord, IranAhmadGhazanfariDepartment of psychology,Shahrekord Branch,Islamic Azad University,Shahrekord,IranTayebeSHarifiDepartment of psychology,Shahrekord Branch,Islamic Azad University,Shahrekord,IranJournal Article20201115Evaluation of the Effectiveness of Motivational Interview Group Therapy on Pain Self-Efficacy and Resilience of Patients with Multiple Sclerosis
Abstract
Objective: Multiple sclerosis affects the quality of life of patients due to its association with numerous neurological problems; it may lead to job loss and reduced participation in social activities and, in general, have a negative impact on their professional and social life.
Method: In the present study, the effectiveness of motivational interview group therapy on pain self-efficacy and resilience of patients with multiple sclerosis was investigated. The present study is quasi-experimental in which 24 patients were selected from the population of patients with multiple sclerosis in Borujen city in Chaharmahal and Bakhtiari province, using the convenience sampling method. Research tools included pain self-efficacy (. Data analysis was performed by repeated variance analysis using SPSS-22 software.
Results: The results showed that motivational interview group therapy had a significant effect on increasing pain self-efficacy (Partial <em>ŋ</em><sup>2</sup>= 0.24, p = 0.002, F = 6.92). Also, motivational interview group therapy had a significant effect on increasing resilience (Partial <em>ŋ2</em> = 0.58, p = 0.001, F = 30.06). The present study showed that motivational interview group therapy improves pain self-efficacy and resilience of patients with multiple sclerosis.
Conclusion: Accordingly, in the process of motivational interview group therapy, patients learn to become aware of the mental process by teaching behavioral, cognitive, and metacognitive strategies, and in this way, they improve the resilience and pain self-efficacy.
چکیده <br />افراد مبتلا به مولتیپلاسکلروزیس به دلیل آنکه با مشکلات بیشمار عصبشناختی همراه است، کیفیت زندگی مبتلایان را تحت تأثیر قرار میدهد. به گونهای که این بیماری میتواند منجر به از دست دادن اشتغال و کاهش مشارکت در فعالیتهای اجتماعی شود و به طور کلی، تأثیر منفی بر زندگی شغلی و اجتماعی افراد مبتلا داشته باشد. در پژوهش حاضر اثربخشی گروهدرمانی مصاحبه انگیزشی بر خودکارآمدی درد و تابآوری بیماران مبتلا به مولتیپلاسکلروزیس مورد بررسی قرار گرفت. مطالعۀ حاضر نیمه آزمایشی است، که از جامعۀ بیماران مبتلا به مولتیپلاسکلروزیس شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری، 24 بیمار با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، شامل پرسشنامههای خودکارآمدی درد و تابآوری بود. تجزیه و تحلیل دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از نرمافزارSPSS-22 انجام شد. نتایج نشان داد گروهدرمانی مصاحبه انگیزشی بر افزایش خودکارآمدی درد (24/0=Partial ŋ2، 002/0=p ، 92/6=F) تأثیر معناداری داشت، همچنین، گروهدرمانی مصاحبه انگیزشی نیز بر افزایش تابآوری (58/0=Partial ŋ2، 001/0=p ، 06/30=F) تأثیر معناداری داشت. پژوهش حاضر نشان داد گروهدرمانی مصاحبه انگیزشی، میزان خودکارآمدی درد و تابآوری بیماران مبتلا به مولتیپلاسکلروزیس را بهبود میبخشد. بر این اساس، بیماران در فرایند گروهدرمانی مصاحبه انگیزشی، یاد میگیرند به فرایند ذهنی از طریق آموزش راهبردهای رفتاری، شناختی و فراشناختی آگاهی یابند، و در این مسیر، میزان خودکارآمدی درد و تاب-آوری را بهبود میدهند.https://ijohp.journals.pnu.ac.ir/article_8350_e1a03b251656a2d47c8f9502a0cf7d68.pdfPayame Noor UniversityIranian Journal of Health Psychology2783-26864120210301The Effectiveness of Online Training of Existential Consciousness Group Therapy on Hemodialysis Patients’ Loneliness, Fatigue Impact, and Lifestyle in Home Quarantineاثربخشی آموزش آنلاین هشیاری وجودی در درمان گروهی بر احساس تنهایی ،اثرخستگی و سبک زندگی در زمان قرنطینه خانگی در بیماران همودیالیز6378832110.30473/ijohp.2021.59385.1193ENFatemehBayanfarDepartment psychology,Payam-E-Noor university,Tehran,IranJournal Article20200902Objective: Hemodialysis patients suffer many problems including feelings of loneliness, fatigue, and low lifestyle quality. This study aimed to investigate the effectiveness of online existential consciousness therapy on these patients’ loneliness, fatigue, and lifestyle.
Methods: The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest and follow-up design with a control group. The research population was all hemodialysis patients who were referred to the dialysis center of Nikan Hospital in Tehran. Using the convenience sampling method, 30 participants were selected as study samples. Research instruments for collecting data were the Rasel’s Loneliness Questionnaire (1978), the Fick's Fatigue Impact Questionnaire (1944), and the Corona Virus Lifestyle Scale (Ali Akbari Dehkordi, et al., 2020). For the experimental group, ten 90-minutes sessions were performed through Sky-room.
Results: MANCOVA and ANCOVA showed that existential consciousness training reduced the feeling of loneliness in the sub-components of not having a close friend, lack of loneliness, and isolation, but was not effective in the sub-component of sociability. This intervention also reduced the fatigue in the cognitive and social components but did not affect the physical component. It was also effective on the happy lifestyle but did not affect the healthy lifestyle.
Conclusions: Existential consciousness therapy was effective in reducing the loneliness feeling, fatigue impact, and lifestyle changes of hemodialysis patients during home quarantine. Therefore, this method can be used as a new therapeutic approach to reduce the loneliness and fatigue impact caused by hemodialysis and change patients' lifestyles during quarantine in medical centers and psychological services.
Objective : هدف این پژوهش تعیین اثر بخشی آموزش آنلاین هشیاری وجودی در درمان گروهی بر احساس تنهایی، اثر خستگی و سبک زندگی در زمان قرنطینه خانگی در بیماران تحت درمان همودیالیز بود.<br />Method : روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون -پیگیری بود. جامعه ، کلیه بیماران تحت درمان با همودیالیز بیمارستان نیکان شهر تهران درسال 1399 بود. از میان این بیماران 30 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه احساس تنهایی ( راسل،1978)، تاثیر خستگی ( فیسک،1944) و مقیاس سبک زندگی در زمان همه گیری ابتلاء به ویروس کرونا ( علی اکبر دهکردی و همکاران2020) بود. برای گروه آزمایش، ده جلسه 90 دقیقه ای آموزش هشیاری وجودی به صورت گروهی در اسکای روم اجرا شد و گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. جهت تحلیل داده ها از روش آنالیز واریانس چند متغیره و تحلیل کواریانس چند متغیری استفاده شد.<br />Results : نتایجMANCOVA،, ANCOVA نشان داد که آموزش آنلاین هشیاری وجودی موجب کاهش احساس تنهائی در خرده مولفه های نداشتن دوست صمیمی، احساس تنهایی و انزوا بود ولی بر خرده مولفه اجتماعی بودن موثر نبود. همچنین موجب کاهش اثرخستگی شناختی و اجتماعی بود ولی بر خستگی جسمی اثرگذار نبود. بر سبک زندگی شاد موثر بود، ولی بر سبک زندگی سالم اثرگذار نبود.<br />Conclusion :با توجه به نتایج می توان از این روش جهت کاهش احساس تنهایی و اثر خستگی ناشی از همودیالیزو تغییر سبک زندگی بیماران در زمان قرنطینه خانگی در مراکز درمانی و خدمات روانشناختی استفاده نمود.https://ijohp.journals.pnu.ac.ir/article_8321_983400befef394a40fee89abde503241.pdfPayame Noor UniversityIranian Journal of Health Psychology2783-26864120210301The Comparison of Health-Related Behaviors in Individuals with and Without COVID-19مقایسه رفتارهای مربوط به سلامت در افراد با و بدون کووید- 197986832210.30473/ijohp.2021.56912.1159ENZeinabSharifipour ChokamiUniversity of Guilan, Rasht, IranArefehHamideh MoghadamUniversity of Guilan, Rasht, IranAbbasAbolghasemiUniversity of Guilan, Rasht, IranJournal Article20200902Objective: According to the importance of health precautions and preventive behaviors against COVID-19, the present study aimed to compare health-related behaviors in individuals with and without COVID-19.
Methods: This study was causal-comparative and descriptive. The sample of the study was 30 persons with a history of COVID-19 infection and 61 normal individuals who were selected from men and women in Rasht through convenience sampling in 2021. To collect data, the Clark et al.’s Compliance Behaviors Against COVID-19 Questionnaire (2020) was used.
Results: The results of multivariate analysis of variance showed that there were differences in health-related behaviors among individuals with and without COVID-19. In other words, the mean score of Perceived Invulnerability was higher in individuals with COVID-19 and Health Precautions and Health Importance in them were less than normal individuals.
Conclusions: These findings indicate that there are gaps in health behaviors related to the COVID-19 area and awareness in this area can have a positive effect on the quality of health-related behaviors.هدف: با توجه به اهمیت رفتارهای احتیاطی مرتبط با سلامت و پیشگیرانه در برابر کووید 19، پژوهش حاضر با هدف مقایسه رفتارهای مربوط به سلامت در افراد با و بدون کووید 19 انجام شد. روش ها: این پژوهش توصیفی، از نوع علی مقایسه ای بود. نمونه پژوهش شامل 30 فرد با سابقه ابتلا به کووید 19 و 61 فرد بدون این تجربه بود که به صورت در دسترس از میان زنان و مردان شهر رشت در سال 1399 انتخاب گردید. برای جمع آوری داده ها پرسشنامه رفتارهای انطباقی در برابر کووید 19 کلارک و همکاران (2020) استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که در رفتارهای مربوط به سلامت در میان افراد با و بدون کووید 19 تفاوت وجود دارد. به عبارت دیگر، میانگین نمرات آسیب ناپذیری ادراک شده در افراد مبتلا به کووید 19 بیشتر است و اقدامات پیشگیرانه و اهمیت سلامتی در آن ها کمتر از افراد عادی است. نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهند که در مورد رفتارهای سلامت مربوط به کووید 19 خلاء هایی وجود دارد که آگاه سازی در این زمینه می تواند در کیفیت رفتارهای مربوط به سلامت تاثیر مطلوبی داشته باشد.https://ijohp.journals.pnu.ac.ir/article_8322_d868f062731e1e6b0bbaca1848f72365.pdf