Payame Noor University Iranian Journal of Health Psychology 2783-2686 8 4 2025 11 22 Effectiveness of Self-Compassion Training on Self-Esteem, Psychological Well-Being, Psychological Flexibility, and Resilience in Individuals with Type 2 Diabetes تعیین اثربخشی آموزش شفقت به خود بر حرمت نفس، بهزیستی، انعطاف‌پذیری و سرسختی روانشناختی افراد مبتلا به دیابت نوع دو 13333 10.30473/ijohp.2026.76043.1427 EN Ali Afshari Associate professor of psychology, university of Maragheh Mohammad Eyvazi MA in psychology,urmia Azad University Journal Article 2025 09 04 <strong>Objective: </strong>Type 2 diabetes, in addition to its physical consequences, exerts significant psychological effects on patients' quality of life and mental health. Psychological interventions that strengthen individuals' internal resources can therefore contribute to improved mental health and resilience. The present study aimed to examine the effectiveness of self-compassion training on self-esteem, psychological well-being,<strong> </strong>psychological flexibility, and psychological resilience in individuals with type 2 diabetes. <strong>Method: </strong>A quasi-experimental design with pre-test and post-test measures and a control group was employed. The statistical population comprised all individuals with type 2 diabetes who visited specialized diabetes treatment centers in Tabriz, Iran, during the first quarter of 2023. Of these, 30 participants were selected through convenience sampling and were then randomly assigned to experimental and control groups. Data were collected using the Rosenberg Self-Esteem Scale (1989), Ryff's Psychological Well-Being Scale (2002), the Dennis and Vander Wal Psychological Flexibility Questionnaire (2010), and a Persian Psychological Resilience Scale (Kiamarsi, Najarian, & Mehrabizadeh-Honarmand, 1998). The self-compassion training program consisted of eight one-hour sessions based on Gilbert's therapeutic protocol (2009). <strong>Results: </strong>Data analysis indicated that self-compassion training significantly improved self-esteem, psychological well-being, and psychological flexibility in individuals with type 2 diabetes (p < 0.05). However, the intervention did not produce a significant effect on psychological resilience in this population<strong>.</strong> <strong>Conclusion: </strong>These findings suggest that enhancing self-compassion skills can constitute an effective component of psychological interventions for patients with type 2 diabetes. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر حرمت نفس، بهزیستی روانشناختی، انعطاف-پذیری روانشناختی و سرسختی روانشناختی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی (پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل) است. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کلیه افراد مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مراکز درمانی تخصصی دیابت واقع در شهر نقده در سه ماهه اول سال 1402 بود. در این مطالعه تعداد 30 نفر به عنوان واحدهای نمونه گیری تعیین شدکه بصورت در دسترس و از بین داوطلبان انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شد.جهت گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر از پرسشنامه های حرمت نفس روزنبرگ (1989)، بهزیستی روانشناختی ریف (2002)، انعطاف‌پذیری روانشناختی دنیس و وندروال (2010)، سرسختی روانشناختی کیامرثی، نجاریان و مهرابی زاده هنرمند (1377) استفاده شد. در این پژوهش جلسات آموزش شفقت به خود بر اساس طرح درمانی گیلبرت (2009) در 8 جلسه 1 ساعته اجرا شد. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان‌داد که آموزش شفقت به خود بر افزایش حرمت نفس افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به میزان 25/0 واحد تاثیر دارد (01/0>p). آموزش شفقت به خود بر افزایش بهزیستی روانشناختی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به میزان 22/0 واحد تاثیر دارد (05/0>p). همچنین آموزش شفقت به خود بر افزایش انعطاف‌پذیری روانشناختی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به میزان 20/0 واحد تاثیر دارد (05/0>p). اما، آموزش شفقت به خود بر سرسختی روانشناختی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تاثیر ندارد.