Effectiveness of problem-solving skills training on happiness degree in addicts to methamphetamine

Document Type: research

Authors

health , clinical

10.30473/ijohp.2020.37408.1008

Abstract

Objectives: One of the major complaints of addicts in withdrawal period is their malady and boredom. This study aims to examine the effectiveness of problem solving skills on happiness of addicts to methamphetamine in Tehran city. Method: Using a semi-experimental design and multistage cluster sampling method, 36 addicts were randomly selected and assigned to the experimental and control groups. Both groups filled Oxford Happiness Questionnaire in the pre-test, posttest and after three-month follow up. The participants of the experimental group were taught problem solving skills. Covariance and variance analysis with repeated measurement of Bonn-Ferny test were conducted to analyze the data. Result: Considering the presence of ETA square (0.28), it can be concluded that the experimental intervention led to changes in the treatment group that resulted in 0.28 total changes due to the intervention. We can say that with 99% confidence, there is a statistically significant difference between the mean of the study groups in the three intervention stages. Conclusion: Training problem solving skills is effective in increasing happiness level of addicts to methamphetamine.
Keywords: problem solving skills, happiness, methamphetamine, addicts

Keywords


Article Title [Persian]

اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله بر شادکامی معتادین به مت آمفتامین

Authors [Persian]

  • بیوک تاجری
  • لیلا انوشه
  • مریم اسدی
  • سجاد بهادران
  • ماندانا شعبان
  • سعیده قبادپور
  • صمد ولی زاده خواجه شاهی
Abstract [Persian]

هدف: یکی از شکایت های اصلی معتادین در حال ترک اعتیاد، کسالت و ملالت است و این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت‌ حل مسئله بر افزایش شادکامی معتادین تحت درمان شهر تهران صورت گرفت. روش: با استفاده از یک طرح شبه آزمایشی، با روش نمونه گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای، تعداد 36 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. هر دو گروه قبل و بعد از مداخله و پیگیری سه ماهه با آزمون شادکامی آکسفورد مورد انداره‌گیری قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه آزمایش تحت آموزش مهارت حل مسئله قرار گرفتند. نتایج با تحلیل کوواریانس، تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون بن فرنی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: با ملاحظه مجذور اتا(28/0)، سطح شادکامی گروه آزمایشی که از آموزش مهارت برخوردار بودند، پس از شرکت در درمان افزایش نشان داد. می‌توان نتیجه گرفت که مداخله آزمایشی منجر به تغییراتی در گروه آزمایش شده که 28/0 کل تغییرات ناشی از عمل آزمایشی بوده است و با اطمینان 99% بین میانگین‌های گروه آزمایشی در سه مرحله اندازه‌گیری یا مراحل مداخله تفاوت آماری معناداری وجود دارد. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت آموزش مهارت حل مسئله موثر بوده و سطح شادکامی گروه آزمایشی که از آموزش مهارت برخوردار بودند، پس از شرکت در درمان تغییر مثبت نشان داده است.
بیوک تاجری، لیلا انوشه، مریم اسدی، سجاد بهادران، ماندانا شعبان، سعیده قبادپور، صمد ولی زاده خواجه شاهی

Keywords [Persian]

  • مهارت حل مسئله
  • شادکامی
  • مت آمفتامین